Eenheid
Openbaring
De Wegrukking
The Rapture
ACTUEEL
Risicoanalyse
TIK, TIK, TIK...
Oproepen
3 in 1 ?
Vergeving
Wet en Genade
Werken
Leiderschap
Tienden
Valse profeten

Openbaring

Klokkenluiders

correspondentie: gw@groenhart.net

Er is geen ander boek uit de Bijbel waar in deze tijd zoveel over gepraat en geschreven wordt als de Openbaring. Meestal wordt er dan nog bijvermeld "van Johannes".

Uiteraard heeft Johannes deze openbaring ontvangen met de opdracht deze bekend te maken. Doch velen voor hem was reeds een blik vergund in wat hem gegeven was. Bijna alle profeten hebben wel geschreven over gebeurtenissen die in Openbaring hun plaats hebben gekregen. Het is dus in feite Openbaring van de Christus en de Vader, door de Geest gegeven. Zo gaat dat.

In één van de blogs op weeswaakzaam las ik vandaag een opmerking dat er zoveel misstanden zijn in de gemeenten. En dat het hoog tijd was dat er klokkenluiders op zouden staan die hierover hun stem laten horen. Tot vandaag en nog ver na deze hebben wij echter bij ons, wat de eerste klokkenluiders aan ons meegegeven hebben. Dat waren de Apostelen. De klokken werden al geluid in het prille begin van de gemeentevormingen. En Johannes is daarvan degene die het duidelijkst en meest uitgebreid geweest in zijn waarschuwingen.

Helaas is het een constatering dat er door de eeuwen heen zo weinig aandacht aan dit aspect van wat er geschreven staat is geschonken dat wij bijna kunnen stellen dat de klokken van hun klepels ontdaan zijn geweest.

In hoofdstuk 2 en 3 van de Openbaring vinden wij de brieven aan de geesten van de zeven gemeenten. Op zich is dit boek een ware schat aan symboliek en analogen tussen geestelijke en materiele werkelijkheid. Dat neemt echter niet weg dat het heel concrete praktische waarschuwingen geeft. Deze rijkdom aan begripsgelaagdheid hoort geen sta in de weg te zijn voor óók de eenvoudige begripsvorming die er aan de hand van het geschrevene mogelijk is.

DE BRIEVEN UIT OPENBARING

Elk van de gemeenten staat voor een typische benadering in de praktijk van het geloof dat is gebracht door de Messias en Zijn Apostelen. De stromingen hebben zich in de tussentijds verstreken tijd wel gemengd, en er zijn dus ook hybridevormen van ontstaan. Maar elke aangeschreven gemeente had binnen het geheel van het in de praktijk brengen van het geloof in de Christus, een nuance die deze gemeente een te onderscheiden plaats gaf in het geheel. Ook nu nog steeds heel herkenbaar terug te vinden.

Opmerkelijk is het dat wij deze brieven niet alleen als aan de gemeenten gericht kunnen zien, maar ook als een persoonlijke lering in de wandel met Jeshua. Er zit een opbouw in die veelzeggend is. Alle brieven samen geven een beeld van valstrikken en afkeurenswaardige praktijken die afbreuk doen aan de wil van de Vader. Niet alleen in de gemeenten maar ook in onze persoonlijke wandel. En tevens bevatten zij de raadgevingen die ons op de hoogte stellen welke de weg is die God ons graag ziet gaan, samen met de bemoedigingen van wat er in het verschiet ligt voor hen die er in slagen deze toe te passen in de praktijk.

Het tweede hoofdstuk van Openbaring wordt geopend met een brief aan de engel van de gemeente te Efeze.  Daarin ligt de nadruk op werken en aan de afsluiting van de brief kunnen wij zien dat het goed doen van werken het recht oplevert te eten van de boom des levens. Met de toegevoegde waarschuwing dat zoals zij hun praktijk echter hadden gevormd, dit het gevaar opleverde  dat de kandelaar (het licht) weggenomen zou worden.

De centrale klacht van de Christus betreft de afwezigheid van de eerste liefde die zij/wij ontvangen hebben. Werken zonder de eerste liefde die er van Hem ontvangen is blijken dus niet zo goed te vallen. De genade en het evangelie hand in hand laten gaan met wat er in het hart is gelegd aan liefde, is de combinatie waar Jezus naar op zoek is. Werken zonder aanziens des persoons. "Alzolief heeft God de wereld gehad...."

Plichtmatige werken doorstaan de toets niet. Jacobus geeft ons in zijn brief al aan dat geloof zonder werken een dood geloof is. En kijken wij verder terug in de Bijbel dan kunnen wij in de gelijkenis van de talenten uit de woorden van Jeshua zelf de ook de conclusie trekken dat aktiviteit een essentieel onderdeel is van geloven. Wie daarin de overwinning behaalt, in de vorm zoals deze wordt aangegeven, verkrijgt het recht te eten van de boom des levens. Behoudenis tot leven dus. De basisbelofte van het evangelie.

De tweede brief geschreven aan de engel der gemeente te Smyrna gaat een stap verder en beschrijft wat een rechte wandel in de weg die de Christus is, u in de wereld oplevert. Werken die hand in hand gaan met de verkondiging van het evangelie leveren, behalve waardering, ook laster, verdrukking en mogelijk gevangenschap op.

Hier alleen de aansporing getrouw te zijn. Dan is er sprake van de kroon des levens en de belofte dat wie overwint van de tweede dood geen schade zal leiden. Wat korter door de bocht gaan bespaart hier een heel artikel wat nu deze tweede dood inhoudt. Op zich wil ik hier volstaan met de opmerking dat het mij een zeer mooie belofte toeschijnt.

De derde brief, die aan de engel van de gemeente te Pergamum, confronteert ons met hetgeen wat vervolgens de tegenstander binnen de gemeenten nog openstond om de boel in de war te schoppen. De dwaalleren. Historisch gezien werd een combinatie van de twee genoemde dwaalleren geïnstitutionaliseerd als officiële geloofsrichting met het eerste oecumenisch concilie Nicea in 325. Wie vandaag de dag om zich heen kijkt en een inventaris neemt van wie daar allemaal in verstrikt zijn, weet hoe weinig aandacht er voor de woorden van de Christus en Johannes als klokkenluider is geweest. Het zijn er schrikbarend veel. Historisch gezien zijn het de dwaalleren die het grootste succes hebben gekend in de wereld.

Daar horen wij ons van te bekeren. Wie ook daarin overwint heeft als extra belofte de toegang tot het geheime manna en krijgt een nieuwe naam in Christus.

De vierde brief, die aan de engel van de gemeente te Tyatira zet de waarschuwing hiertegen dan ook voort. Deze brief spreekt over de combinatie van werken, de liefde, het geloof en het dienstbetoon. De waarschuwing die er hier geuit wordt betreft de vruchten die samengaan met de al eerder genoemde dwaalleer(en). De valse profetie, het hoereren en het eten van afgodenoffers. Ook deze dingen zijn in onze tijd breed aanwezig. Van de hostie tot het hallalgeslachte vlees wordt er heel wat afgodenoffer geconsumeerd. Ziekte, dood en verdrukking gaan daar aan gepaard. Wie oren heeft die hore.

Verzet u zich daar tegen en overwint u ook deze horde in de wedloop naar het eindpunt van een gezegend dienstbetoon aan de Christus dan wordt u geen andere last meer opgelegd. Houdt vast wat u heeft en er zal, boven de eerder gedane beloften, u macht worden gegeven over de heidenen. De morgenster, dat is de verheerlijkte Christus, zal in u werkzaam zijn.

Tot hier geschreven wil ik u even stil laten staan bij het feit dat u zelf ook een grote verantwoordelijkheid draagt bij het in de praktijk brengen van de waarschuwingen en het verkrijgen van de beloften die er beschreven zijn.

Het is mijn innige wens dat u deze brieven niet alleen aan de gemeenten gericht ziet, maar ook als wijsheid in uw eigen ontwikkeling als christen toe kunt passen. De gemeenten lijken vooralsnog als eerstelijnsverantwoordelijken niet geneigd zich ook maar iets van de brieven aan te trekken. Als basis voor verootmoediging en bekering lijkt het wel of dezen tevergeefs geschreven zijn. Noch in deze tijd noch in het verleden heb ik de brieven thematisch behandeld zien worden als vast onderdeel in de bijbelcusussen die de groei in geloof van de broeders en zusters dienen te bevorderen.

Om u te stimuleren zelf ook na te denken over deze materie zal ik de overige brieven in een volgend artikel verder bespreken.

Dat de Vader en Jeshua Jezus u mogen zegenen met inzicht en daadkracht. Dat Hij uw hart en verstand mag verlichten en u mag leiden naar een oprecht dienstbetoon naar Zijn wil.

Shalom

Ger Groenhart.  23 april 2009.

De vijfde brief aan de engel van de gemeente te Sardes beschrijft hoe al de beloften uit de vier brieven daarvoor, gegeven aan hen die ze  verkregen hebben, teveel voor de mens kunnen zijn. Deze brief beschrijft de hoogmoed en de opgeblazenheid van degenen die zich op de borst slaan over het verkrijgen van de eerder gedane beloften en zich hoger achten dan hun medechristenen die zich minder snel ontwikkeld hebben. De overgrote meerderheid van hen die tot hier gevorderd zijn valt. Helaas, uitermate bedroevend. Hun werken zijn niet vol bevonden, al leven zij in de illusie dat zij reeds arrivé zijn.

Zij denken levend te zijn maar Jeshua noemt hen dood. Zij kijken niet om naar de broeders en zusters(gemeenten) die het moeilijk hebben tot verstervens toe, en helpen noch versterken zij hen die in de knel zitten. De werken der barmhartigheid hebben geen prioriteit. Er zijn er maar enkelen die met deze houding van ieder voor zich en God voor ons allen, hun klederen (wij worden bekleed door daden van gerechtigheid) niet bevuild hebben. Het bekeer u wordt gevolgd door de mededeling dat zij door de terugkomst van de Heer overvallen zullen worden indien dit niet gebeurt. Geen Trooster meer die hen de toekomst doet kennen.

En dan is er juist ook in deze tijd de fabel die de rondte doet dat de Geest zich terug zou trekken uit de wereld naar de gemeente toe. Deze brief leert ons anders.

Zij die zich door deze fase heenontwikkelen, op de manier die Zijn goedkeuring wegdraagt, verkrijgen hier pas de garantie dat hun namen niet weggewist worden uit het boek des levens. Hun klederen worden witgewassen en hun namen worden beleden voor de Vader en de Engelen. Omdat zij het waardig zijn.

De zesde brief aan de engel van de gemeente te Filadelfia geeft aan dat zij die zo verder wandelen op de weg die de Christus is, voorgegaan worden door Jeshua zelf. Hij is het die voor hen deuren (mogelijkheden) zal openen die niemand kan sluiten. Zij zullen de krachten en machten in de wereld kunnen overwinnen door de Christus in hen. Het is de enige brief die louter uit bemoedigingen en beloften bestaat.

Hoewel in dit artikel de nadruk wordt gelegd op de persoonlijke ontwikkeling als gelovige hebben de brieven ook een historisch verloop vanaf dat zij geschreven zijn tot nu toe. De belofte van Jeshua dat Hij spoedig komt staat direct geschreven na de belofte dat hij zal bewaren voor de ure der verzoeking die over de gehele wereld komt. De eindtijd waarin wij nu leven waar wij aan alle zijden kunnen waarnemen dat er profetiën aangaande deze tijd in vervulling gaan. Het is ook de tijd waarin deze christenen op zullen staan. Hun laatste werken zullen groter zijn dan de eersten.

Buiten de nieuwe naam die al genoemd werd als belofte in de brief aan de engel van de gemeente te Pergamum wordt op deze gelovigen de naam van de Vader en de naam van het nieuwe Jeruzalem geschreven en de nieuwe naam van de Christus.

De zevende brief aan de engel te Laodicea bevat nog een laatste waarschuwing om ons duidelijk te maken dat er zelfs van deze hoogte nog afgedaan kan worden. Al de zegeningen en beloften ontvangen, maar dat niet in nederigheid, ijver en dienstbaarheid aan de Christus en verder uitwerken, levert tuchtiging op. Een oproep om er dan ijverig in te blijven en zich te bekeren van gezapigheid hoort hier de eindsprint op te leveren in de wedloop waar Paulus onze ontwikkeling als christen zo treffend mee vergeleken heeft.

Wie ook daar overwint verkrijgt het om met de Christus op Zijn troon te zitten gelijk ook Hij heeft overwonnen en gezeten is op de troon met Zijn Vader. Dat is de eindbestemming van de weg die de Christus is. In waarheid bewandeld leidt deze met ere tot het leven en de Vader.


OPMERKELIJKHEDEN.


Is het u opgevallen dat deze brieven in de eerste plaats aan de engelen der gemeente gericht zijn? In andere gedeelten van de Bijbel worden zij beschreven als broeders. En deze zeven engelen hebben het moeilijk in de verhevigde strijd tegen de tegenstander van God in deze tijd in het bijzonder. Wat wel de grote verdrukking wordt genoemd, bouwt zich in wee-achtige vormen op in de wereld en heeft ook een geestlijk equivalent. En het is bijvoorbeeld uit het boek van Daniël duidelijk dat deze engelen degenen zijn die de directe strijd met de machten van de tegenstander in de geestelijke werkelijkheid voeren.

Strijd dan ook de goede geestelijke strijd voor hen. En help hen door ook in uw gemeente uiterst kritisch te zijn ten opzichte van misstanden en voor deze engelen te bidden.

De tijd voor bekering in de gemeenten is nog maar heel kort te noemen. En kijken wij aan de hand van deze brieven door de ogen van de Christus naar wat zich als institutionele kerk in de wereld heeft gevestigd dan is dat voldoende om in zak en as te gaan zitten en rouw te bedrijven.

Wat aan de basis heeft gelegen van verreweg de meeste van deze misstanden is het menselijke leiderschap waar Jeshua voor heeft gewaarschuwd in Mattheus 23. Daarin wordt ons opgeroepen allen broeders te zijn en slechts één authoriteit te erkennen. Die van Hem. De gehoorzaamheid aan de Geest en aan het in de Bijbel geschrevene is met kunst en vliegwerk overgeheveld naar het menselijk leiderschap. En deze leiders hebben er altijd een handje van gehad om de Bijbel ten eigen voordele "uit te leggen". Ten voordele van het eigen gezag en de eigen materiële zekerheden.

Veel gemeenten worden geleid als een bedrijf via een soort managementmodel dat er voor zorgt dat de individuele verantwoordelijkheden van de christen naar de afdelingen van het bedrijf worden overgeheveld. En de goede werken waartoe iedere christen is geroepen verlopen vaak voor velen via de collecte. Dezen missen de ontwikkelingsweg van het doen en de praktijk terwijl zij tegelijkertijd in slaap worden gehouden door het idee dat zij het goed doen. Terwijl er regelmatig scandaleus mismanagement van hun gelden door het menselijk leiderschap aan het licht komt blijven zij doorslapen.

Verkettering van de medechristenen door de menselijke leiders met de door hen opgestelde geloofsbelijdenissen in de vorm van het toeschrijven van het "ware" geloof aan de eigen gemeente en de dwaalleer als etiket klaarhebben voor alles wat daar buiten de naam van de Christus belijdt is de gewoonste zaak van de wereld.

Het gaat mij te ver om in dit artikel diepgaand zelfs maar de voornaamste misstanden onder uw aandacht te brengen. U zullen de schellen wel van de ogen vallen wanneer u daar zelf naar op zoek gaat. De eenheid waar de Christus voor gebeden heeft in Johannes 17 is in het interkerkelijke vlak nergens anders te bekennen dan in nota bene de eucumene van degenen die het verketteren en het vervolgen van medechristenen tot een eeuwenlange praktijk hebben verheven en zichzelf nog steeds de ene "ware" kerk durven te noemen ondanks deze praktijk.

Het enige ware geloof is het geloof in de Christus en de genade die Hij voor ons aan het kruis heeft bewerkt, ontdaan van alle franje die daar in de loop der tijden is aangehangen. Dat is ook de ware leer. Daar is met name Paulus in zijn brieven heel duidelijk in geweest. En alle leringen en slaapliedjes van mensen ten spijt zijn de brieven aan de engelen der gemeenten de ware toetssteen voor de christen om te weten hoe men er persoonlijk in de praktijk van het geloof voorstaat.

En wij hebben als christenen een taak in de gemeenten om daar de Geest het leiderschap te geven en een bekering van ongekende proporties te helpen bewerken.

Daar wordt tot viermaal toe opgeroepen in de brieven en daar is blijkens de huidige situatie nog geen enkele overwinning op zelfs maar landelijk gemeenteniveau in behaald. Laat staan dat er iets grensoverschrijdends is bereikt.

Om te huilen.


Shalom

Ger Groenhart     27 april 2009.

 

 

 

 


 

 

|Eenheid| |Openbaring| |De Wegrukking| |The Rapture| |ACTUEEL| |Risicoanalyse| |TIK, TIK, TIK...| |Oproepen| |3 in 1 ?| |Vergeving| |Wet en Genade| |Werken| |Leiderschap| |Tienden| |Valse profeten|