Eenheid
Openbaring
De Wegrukking
The Rapture
ACTUEEL
Risicoanalyse
TIK, TIK, TIK...
Oproepen
3 in 1 ?
Vergeving
Wet en Genade
Werken
Leiderschap
Tienden
Valse profeten

 

ACTUEEL


Nee, niet de economische crisis, het WKbid of de wiki-leaks, die op zich ook weer niet onbelangrijk zijn, maar het kaartje wat ik de komende tijd pal voor mijn neus zal hebben. Als achtergrond op het bureaublad. Het is een kaartje van de tektonische platen die onze wereld rijk is.

Op zich lijkt dat niet zo spectaculair hoewel alleen het gegeven op zich dat er tektonische platen zijn, al voldoende is om een mens aan het denken te zetten. In combinatie met een kaartje van het signalering-systeem voor seismische activiteiten zien wij dat de seismische activiteit in de wereld voor het allergrootste deel plaatsvindt op de randen van de platen.

En dan focust mijn blik zich op de Arabische plaat. Eén van de kleinere platen die er zijn. Waarom mijn blik daar naartoe getrokken wordt? Het is het gebied waar volgens de Bijbelse profetieën (bijna alle profeten, niet zo maar ergens een verdwaalde verwijzing met een heel verhaal van eigen makelij erbij) zich het epicentrum zal gaan bevinden van de grootste aardbeving c.q. seismische activiteit die een mensenoog ooit aanschouwd heeft.

De lokale hevigheid van de uitgeoefende druk op de breuklijnen van deze Arabische plaat varieert in zijn topconstante over de laatste eeuw tussen de zeven en de acht op de schaal van Richter. Maar hoewel dat tot nu toe een stabiele constante is geweest, is de frequentie van schokken waarbij die top gehaald wordt wel verviervoudigd in de laatste vijfentwintig jaar, ten opzichte van de eerste vijfentwintig jaar van de gemeten periode. En de grootste stijging daarin heeft zich voorgedaan in de afgelopen 12 a 13 jaar. Een trend die gelijke pas houdt met wat er wereldwijd te zien is.

Wat ik daar zie is een tektonische plaat die voor driekwart in water begrenst wordt en waarvan de enige grens door landmassa dwars door de kaart van het oude Babylon heenloopt. En dan probeer ik mij voor te stellen wat er mee zou moeten gebeuren om de gevolgen op te wekken die er in de Bijbel beschreven staan. De plaat kan opgewipt of neergedrukt worden, in zijn geheel omlaag gaan, omhoog komen of breken. Of een combinatie uit deze mogelijkheden. Ik denk dat er uit gedetailleerde metingen al wel een trend zichtbaar zal zijn, maar op zich is dat niet nodig om een scenario te zien waarbij middels een scheur of een breuk al dat water op enige diepte in contact komt met magma. En dat op een schaal die wereldwijd gevolgen heeft en meer dan de helft van de Arabische regio in een onbewoonbare woestenij zal veranderen. In een ring rondom een cirkel van Turkije tot in Ethiopië en daarbinnen zullen de steden instorten. En dat is belangrijk. Want in dat uur zal alles ontregeld worden waarop onze manier van leven gebaseerd is.

Nu probeer ik op generlei wijze uit het voorgaande te bewijzen dat de geprofeteerde gebeurtenis morgen reeds staat te gebeuren of dat de profetie daardoor levensvatbaar wordt. Hoogstens kan ik beweren dat het niet vreemd zou zijn als daar iets heel ingrijpends gebeurt en dat de korte termijn niet uitgesloten kan worden. "Het zou nog wel eens twintig jaar kunnen duren", was ook wat van het commentaar op een argumentatie aan de hand van andere relevante informatie. Ook voor wat de seismische toestand betreft kan ik het daar niet zo mee eens zijn. Wereldwijd is er onder elke vulkaan en caldeira die er gemonitord wordt, toegenomen activiteit gemeten. Een indicatie dat alle systemen onder druk staan. Het directe ingrijpen van God wordt daar echter niet door beperkt of bepaald.

In de Bijbel, Jesaja hoofdstuk 13 wordt de huidige oorlog in Irak het begin van een wereldwijd verderf genoemd en wordt beschreven in samenhang met een tegenaanval van Iran die op zijn beurt weer voorafgegaan wordt door de aankondiging van die gigantische aardbeving. En die tegenaanval van Iran laat geen 20 jaar meer op zich wachten zo te zien. Ietwat meegesleept door de vaart waarmee zij hun militaire apparaten ontwikkeld hebben in de afgelopen drie decennia en de optimistische korte schattingen over de duur van de aanwezigheid van de buitenlandse troepen (die er wel moeten zijn voordat zij, zoals geprofeteerd, alle kanten op kunnen vluchten) verwachtte ik zo in dit afgelopen jaar een groot offensief tegen de troepen in Irak en Afghanistan. Dat is in feite niet verder gegaan dan de bom- en overige aanslagen, verdere infiltratie in vooral rondom Israël, Afghanistan en Irak en wat oefeningen in het afsnijden van de bevoorrading die via Pakistan loopt.

Ondertussen heb ik mij gerealiseerd dat Iran waarschijnlijk niet aan een grote aanval zal beginnen voordat zij eigen satellieten in bedrijf hebben en/of over (meer) atoombommen kunnen beschikken. Dat zij er helemaal geen zouden hebben geloof ik niet. Er zijn nogal wat kernkoppen "verdwenen" en het zou naïef zijn te veronderstellen dat slechts deze wapens van de zwarte handel zijn uitgesloten terwijl die in elke andere specialisatie van het segment floreert. Het probleem is dat de inzetbaarheid van deze wapens beperkt is wanneer zij door raketten worden afgeleverd. Voor elke raket die doel treft zullen er een aantal worden neergeschoten en wanneer er te weinig raketten tegelijk worden afgevuurd worden ze allemaal vernietigd. Om de één of andere reden kiezen zij toch (ook?) voor deze geldverslindende manier van destructieve aflevering. Goedkoper en gevaarlijker zou zijn een bom ter plekke te begraven en vernietiging of overgave te eisen. Wellicht is daar ook misschien al wat in gaande geweest. Terrorisme ten top. Dat de mentaliteit ervoor in principe met name bij vele moslimleiders aanwezig is mag duidelijk zijn. Ook dat zulks een troefkaart moet zijn in de islamitische coup op de wereld die niet te vroeg mag worden uitgespeeld.

De tijdstippen waarop Iran door de buitenwereld geacht wordt uit eigen fabricage over kernwapens en satellieten te beschikken variëren momenteel (december 2010) van anderhalf tot drie a vier jaar. Daar is dan de vertraging door het stuxnetvirus bij in begrepen maar het effect van eventuele toekomstige acties buiten beschouwing gelaten. Ook het tijdstip waarop de Mahdi, die kamerbreed door moslims verwacht wordt in deze tijden, zich bekendmaakt is van belang maar voorzover ik begrepen heb komt dat pas na het rijp maken van de wereld daarvoor. Iran heeft middels deze Mahdi en hun opvattingen over wat hij komt doen niet slechts een regionaal doel in de voorbereidingen voor zijn komst. Want vergis u niet. Dat is de eerste prioriteit die achter het Iraanse handelen en wandelen schuilt. De basis leggen voor een moslim wereldoverheersing geleid door de Mahdi. De bron van de interne conflicten in de regio is al een tijdje het feit dat er verschillende leiders zijn/waren die de eer voor zich op wensten te eisen aan het hoofd te staan van de Jihad om de komst van de Mahdi voor te bereiden. En misschien ook wel een paar die stiekempjes denken (dachten) dat ze de Mahdi zelf zijn. Maar dat was dus voor de huidige Iraanse hegemonie. Die boezemt alle buren angst in, zoveel is wel duidelijk bevestigd geworden door de wikileaks. Zelfs Gadaffi die meer dan eens aangegeven heeft zichzelf als de incarnatie van de Mahdi te zien houdt zich rustig waar het de regio betreft en dekt zich tegen de militaire macht van Teheran in door de Russen toe te staan militaire bases op Libisch grondgebied te vestigen.


HET GROTE VERSCHIL.


In dat rijp maken is het grootste verschil te vinden wat er bestaat tussen de Vader en Jeshua, de God van de christenen en allah de (maan)god van de Moslims. Dat rijp maken wordt in de koran voorgeschreven middels verovering van de wereld waarbij geweld, misleiding en bedrog niet geschuwd hoeven te worden. Dit dus in tegenstelling tot het feit dat deze verovering vanuit de Bijbel met een goede boodschap diende te geschieden. Geen verovering van grondgebied, maar een verovering van de mens, door het hart en door het verstand. En bovenal door de Heilige Geest. En daarin wordt het gebruik van geweld, misleiding en bedrog expliciet en bij herhaling veroordeeld. Vandaar ook dat ik het niet over het christendom heb maar over Jaweh en Jeshua en de Bijbel. Het christendom (althans zoals de wereld in het algemeen en de Moslims dat kamerbreed indelen, alles op een grote hoop inclusief zelfs de rkk en zo) is daar in niet geringe mate de fout ingegaan en lijkt daardoor niet anders te zijn geweest dan de islam. Daar ligt voor God en ook bij mij een scheiding tussen pseudo en mogelijk werkelijk Christen zijn. Maar in geen geval laat ik mij door de pseudo-afdeling "christendom" en anderen wijsmaken dat we met zulke verschillen in benadering dezelfde God dienen.

Als iemand die is opgegroeid met de beelden van de Vietnamoorlog wordt ik niet erg gerustgesteld door de Amerikaanse mededeling dat de krijgsmacht van Iran "slechts" voornamelijk bestaat uit gemodificeerde jaren 70 technologie. Ongemodificeerd was jaren 60 technologie al verschrikkelijk en effectief genoeg en er zijn meerdere gebieden waar zij de aansluiting met vandaag gemaakt hebben.

Het Turkse avontuur leverde Iran ongetwijfeld wat van de Turkse militaire satellietcapaciteit op en dat hebben zij nodig om hun drones aan te kunnen sturen. Dat is één van de gebieden waar zij geen of weinig achterstand in de gebruikte technieken hebben. Zelf zijn zij vanaf in ieder geval februari dit jaar (2010) bezig met een zevental satellieten waarvoor zij nu de draagraket succesvol hebben getest. Maar ook daar schijnt het stuxnetvirus huis te houden en tot vertraging te leiden. Dus wellicht is er nog even wat tijd. Persoonlijk echter denk ik dat het niet alleen tot mij is doorgedrongen hoe Afrika ons duidelijk heeft gemaakt wat een ravage bendes met automatische wapens en manchetes kunnen aanrichten. En dat is wat ons o.a. boven het hoofd hangt als de moslimwereld als geheel naar de wapens grijpt. Of wanneer het sein voor de aanval op Afghanistan en Irak gegeven wordt. Dan gebeurt het eerst in de regio.

Hoe aannemelijk is het dat dit gebeurt? De lont van escalatie ligt al jaren in het kruitvat, wachtend om (weer) aangestoken te worden. En de beperkte oorlogen die er momenteel in het MO woeden zijn dus net weer wat minder beperkt geworden door het inzetten van cyberwapens en het openen van een nieuw conflictgebied. We worden gesust met berichten dat Al-Qaida en de Taliban verzwakt zijn. Misleidend omdat het slechts tentakels van Iran zijn. En Iran versterkt zich in snel tempo. De verschillende try-outs in de vorm van oproeren en demonstraties naar aanleiding van cartoons of andere redenen hebben aangetoond dat een oproep via de juiste islamitische kanalen massale gevolgen kan hebben. Dat is de mondiale tactiek van het islamitisch denken. Wanneer zij de regio overnemen rekenen zij er op dat de rest van de wereld zich wel twee keer zal bedenken om zich daar nog eens mee te gaan bemoeien vanwege de binnenlandse dreiging/lobby die dat op zal leveren. Voor elke cel of terreurgroep die er ontdekt wordt zijn er die verborgen blijven, dat is een ijzeren wet. En er zijn maar weinig mensen die zich realiseren dat ook deze groepen een langetermijndoel hebben binnen de strategie die er gevolgd wordt. Hun primaire doel is dan ook niet om nu zoveel mogelijk schade aan te richten. Het is al tot tevredenheid aangetoond dat zulks kan. Hun primaire doel is er te zijn wanneer het signaal gegeven wordt.


TRIGGERS EN SIGNALEN


In de huidige omstandigheden staan zowel Iran als de Islam als beweging vrij zwaar onder druk. Iran kan zijn plannen voor regionale overheersing en bestuur en het "opheffen" van Israël niet uitvoeren door de buitenlandse troepen in Irak en Afghanistan. En voor het eerst in een lange periode raakt de Islam in snel tempo de bestuurlijke controle over gebieden kwijt. Eerst Afghanistan, daarna Irak en nu Zuid-Soedan. En Iran heeft daarbij ook nog eens de druk van de binnenlandse oppositie en de opgelegde sancties. Niet dat ik geloof dat die op de langere termijn effectief zullen blijken, maar het maakt dat de omwegen die zij zullen moeten bewandelen om aan hun spullen te komen het een stuk duurder en tijdrovender voor ze zal maken.

Als troon van de sjiitische Islam staat Teheran aan al die druk tegelijk bloot. Ik denk zo dat het punt waarop de Islamleiders wel gedwongen zullen zijn om daar iets tegen over te stellen al gepasseerd is. De Turkse ommezwaai richting Teheran is een p.r. stunt geweest die de religieuze leiders zich gedwongen zagen in te zetten. Dat heeft wel weer wat ademruimte opgeleverd. Uiteraard was het de bedoeling Turkije, vermomd als gematigde staat tot de EU te laten toetreden. Daar wordt nu een extra risico tot afwijzing in genomen. Er staan echter niet veel alternatieven voor actie tot beschikking. De hoofden rollen in Iran op ministerieel niveau en dat is toch wel een indicatie dat men al aan het nemen van noodmaatregelen begonnen is. Ook het uit de kast komen van Erdogan en het succes wat de ommezwaai van Turkije betekende is nu "bevlekt" door de nederlaag in Zuid-Soedan. Wanneer daarin het punt bereikt wordt dat een "bevrijding" van Irak en Afghanistan het meest praktisch en haalbaar uitkomt is niet zo moeilijk te zien. Als de meeste gevechtsmissies zijn omgezet in trainingsmissies en wanneer leger en politie bewapend zijn is er, denk ik, een maximaal effect te bereiken met een oproep voor een Jihad door de opperste leiding. De meeste wapens en training zullen dan zoals gewoonlijk is in de regio tegen hen gebruikt worden die ze achtergelaten hebben. Met zo een zet zouden zij weer eens de gehele moslimwereld achter zich krijgen. Zoveel kunnen we wel uit de actuele informatie halen.


De troon die in Caïro staat is echter als eerste aan de beurt bij God. Uit Jesaja 19 kunnen we begrijpen dat de huidige problemen in Egypte niet zullen overwaaien maar de prelude is voor een volledige ontwrichting van het land. Uiteindelijk zullen zij een echte bondgenoot voor Israël worden maar dat door vele moeilijkheden heen.

Jesaja 19:1 De Godsspraak over Egypte.

Zie, de HERE rijdt op een snelle wolk en komt naar Egypte; dan beven de afgoden van Egypte voor Hem en het hart van Egypte versmelt in zijn binnenste.

Jesaja 19:2 Dan zal Ik Egyptenaren tegen Egyptenaren ophitsen, zodat ieder van hen strijdt tegen zijn broeder en ieder tegen zijn naaste, stad tegen stad, koninkrijk tegen koninkrijk;

Jesaja 19:3 en Egypte zal zijn bezinning verliezen en Ik zal zijn voornemen verijdelen. Dan zal men de afgoden vragen, de bezweerders, de geesten van doden en de waarzeggende geesten.

Jesaja 19:4 En Ik zal Egypte overgeven in de macht van een hardvochtig heer, en een gestreng koning zal daarover heersen, luidt het woord van de Here, de HERE der heerscharen.

Jesaja 19:5 Dan zal het water uit de zee verdrogen en de rivier zal drooglopen en opdrogen,

Jesaja 19:6 zodat de rivieren stinken, de Nijlarmen van Egypte leeglopen en droog worden, riet en biezen verwelken.

Jesaja 19:7 De vlakte langs de oevers van de Nijl, en alles wat bij de Nijl gezaaid is, verdroogt, verwaait en is niet meer.

Jesaja 19:8 De vissers zullen zuchten en treuren, allen die de angel in de Nijl uitwerpen; zij die het net over het water uitspannen, zullen verkwijnen.

Jesaja 19:9 De vlasbewerkers zullen beschaamd staan, evenals de linnenwevers;

Jesaja 19:10 en zijn steunpilaren zullen verbrijzeld worden, alle loonarbeiders zullen zielsbedroefd zijn.


Tot zover de gebeurtenissen die zich in Egypte zullen voltrekken. De Bijbel geeft ons zijn informatie vanuit de centrale plaats die het ingrijpen van God zelf inneemt. En wij weten dus in termen van dagen en kalenders niet wanneer dat plaats zal vinden in de tijd totdat het gebeurt. Wel kennen we de chronologie van de genoemde gebeurtenissen. Door naar de geprofeteerde teksten te kijken die er betrekking op hebben.


Jesaja 13:13 Daarom zal Ik de hemel doen wankelen en de aarde zal bevend van haar plaats wijken door de verbolgenheid van de HERE der heerscharen, ten dage van zijn brandende toorn.

Aardbeving dus, midden tussen de aankondiging van de oorlog en de tegenaanval van Iran, is daar de laatste aankondiging van de Dag des Heeren alvorens deze plaatsvindt. En of daar nu een klein of een groot duwtje voor nodig is dat maakt niet uit. God zelf grijpt daar in. Het oordeel over Babylon begint daar. Als bij Sodom en Gomorra staat er ook nog bij. In het scenario wat er in Jesaja 13 geschetst wordt is de islamitische bestorming in de regio van alles en iedereen wat westers is, hét signaal dat dé aardbeving als volgende te gebeuren staat.

 

WAT VERDER OOK NOG PLAATS HEEFT TE VINDEN.


De afval en de verspreiding van het evangelie tot in alle uithoeken van de aarde. De openbaring van de antichrist (willekeurige volgorde).


Dat zijn gebeurtenissen die met de wegrukking te maken hebben zult u wellicht opmerken. Wel, dat is juist. De focus van de aandacht behoort denk ik niet gericht te zijn op de geboortepijnen van het Koninkrijk maar op de toekomst die wij daarin tegemoet gaan. En de Dag des Heeren is direct verbonden met de Wegrukking. Wat op de Dag des Heeren gebeurt is de oorzaak van een wereldwijde onmacht de bestaande systemen overeind te houden. Alles zal (tijdelijk) ineenstorten. Zowel politiek en economisch als praktisch en infrastructureel. En dat is het lot wat ook de hoer van Babylon treft. Want die heeft dat alles opgebouwd. En het Beest zal als dodelijk gewond ter aarde storten. En weer opstaan onder de "inspirerende" leiding van het Beest. Hoewel de gevolgen van de aardbeving en de wegrukking wereldschokkend zullen zijn zullen ze beperkt blijven tot enkele jaren. Maar dat is niet de zaak meer van degenen die de Messias serieus genomen hebben. Terstond na de verdrukking in die dagen (onze dagen dus) die zijn climax heeft in de aardbeving der aardbevingen zoals beschreven op vele plaatsen in de Bijbel, worden zij verzameld en weggevoerd.


Matteüs 24:29 Terstond na de verdrukking dier dagen zal de zon verduisterd worden en de maan zal haar glans niet geven en de sterren zullen van de hemel vallen en de machten der hemelen zullen wankelen.

Matteüs 24:30 En dan zal het teken van de Zoon des mensen verschijnen aan de hemel en dan zullen alle stammen der aarde zich op de borst slaan en zij zullen de Zoon des mensen zien komen op de wolken des hemels, met grote macht en heerlijkheid.

Matteüs 24:31 En Hij zal zijn engelen uitzenden met luid bazuingeschal en zij zullen zijn uitverkorenen verzamelen uit de vier windstreken, van het ene uiterste der hemelen tot het andere.


Onder andere deze aankondiging van de Wegrukking geeft ons inzicht in de plaatsing ervan in de chronologische lijn van gebeurtenissen. Vers 29 spreekt over de gevolgen van seismische activiteiten, in vaste bewoordingen die er gebruikt worden bij de beschrijvingen van dé aardbeving, en al dat water bij die plaat waar het allemaal staat te gebeuren. Vandaar ook die grote hagelstenen waar Openbaring van spreekt als zijnde een zeer grote plaag. De uitstoot van stoffen is zo groot dat de zon etc. er door verduisterd zullen worden. Wereldwijd. En dan begint er voor de uitverkorenen een ander hoofdstuk. Als groep worden zij afgezonderd van diegenen die achterblijven en eventueel later nog tot bekering komen.


Nu was het zo dat Jozef na één profetische droom van de Farao met zijn uitleg heel Egypte op zijn kop zette en er een zeven jaren plan kwam om zich op de toekomst voor te bereiden. Vergeleken daarbij hebben wij te maken met een stortvloed aan profetische waarschuwing. Is er in deze situatie voorbereiding mogelijk? Noodzakelijk? Ik dacht het wel. Ik weet ook wel dat er wat gebeurt zo hier en daar. De meest verstandige maatregelen schitteren echter vaak door afwezigheid. Zowel op individueel niveau als bij de overheid. Hoezo christelijke partijen? Waar is de boterberg gebleven en waar de melkplas waar we wat kabinetten geleden nog over beschikten? Waar is de krachtige steun voor Israël?

Voor uzelf dient u zich er in de eerste plaats van te vergewissen bij welke groep christenen (als dat al het geval is) u zich heeft aangesloten. Van de grootste groepen (rkk en co) heeft de Christus gezegd dat wanneer u deel uitmaakt van hun werken u door grote verdrukking heen zult gaan. Eet als Christen van de boom des Levens. Dat is het doen van de werken waartoe het evangelie ons oproept en houden van Zijn wetgeving. Zijn geboden. Dat doet ons lang en gezegend leven. Ik weet dat de werken der wet geen voorwaarde zijn om weggerukt of behouden te worden en sommige voorschriften kunnen we ons vandaag de dag niet aan houden. Maar het is belangrijk voor uw ontwikkeling als Christen te eten van de boom des Levens. Die geboden en inzettingen die wij wel kunnen houden ook doen is van grote invloed op de toekomst die u in het Koninkrijk tegemoet gaat. Dat is primair een zaak tussen u en God en daar is een kerk geen vereiste voor. Er zijn trouwens maar weinig kerken die er op wijzen dat het gedenken van de sabbat één van de grote geboden is.

Zondagskerken maken gewoon iedere week weer hun gelovigen klein in het Koninkrijk, daar komt het gewoon op neer als Mattheus 5: 17/19 goed gelezen en begrepen wordt. En van degenen die wel op de sabbat wijzen zijn er ook een aantal niet erg fris, dezen zijn meestal te herkennen aan het heffen van tienden in combinatie met een gesloten boekhouding en/of een uitverkiezingsleer die zich niet verder dan de eigen denominatie uitstrekt. Ik denk dat wanneer u gewoon een paar christenvrienden/vriendinnen hebt en je voor elkaar kunt bidden, dat beter is dan maar kerken binnen blijven lopen waar fundamentele dingen niet kloppen. Dus ga uit van die kerken of u wordt wél buitengesloten van de wegrukking en gaat dan wel door grote verdrukking heen. Net zoiets als "u gaat niet langs af en ontvangt ook geen startgeld voor de nieuwe ronde". Dat snapt toch ook iedereen?

Nu is er in het NT en vooral in het boek Openbaring sprake van veel verdrukking(en). Vier maal wordt er gesproken van "grote verdrukking". De allergrootste is getuige de tekst van Mattheus 24:21 de verdrukking rondom de aardbeving waarvan de gevolgen beschreven zijn in vers 29. Die zullen wij allemaal zien, uitverkoren of niet. Een andere periode van grote verdrukking is die van het bewind van de antichrist, alhoewel deze periode in de Bijbel niet met die woorden als zodanig wordt aangeduid. Eén van de vier plaatsen waar wel sprake is van grote verdrukking in de Bijbel, is die van de beschrijving van de ontelbare schare in Openbaring 7, die uit (de) grote verdrukking weggenomen is. Er zijn mensen die dat aangrijpen om te beredeneren dat christenen allemaal door de regeringsperiode en de christenvervolgingen van het Beest heen zullen moeten gaan, dat wordt al tientallen jaren lang als "de grote verdrukking" gepromoot. Mede door het gebruik van het in de Nederlandse vertalingen toegevoegde woordje "de" waardoor volgens hen deze verdrukking verwijst naar de periode dat het Beest zal regeren. Dat is dus niet het geval. En overigens is uit verdrukking weggenomen worden iets anders dan er doorheen gaan.

De (periode van) verdrukking waar Jeshua in Mattheus aan refereert is gerelateerd aan de periode van de aardbeving (dier dagen) en het mag verantwoord heten wanneer we stellen dat Johannes het resultaat heeft aanschouwd van Mattheus 24:31 en dat heeft beschreven in Openbaring 7:9. En het over dezelfde grote verdrukking heeft. als waar de Christus aan refereert.

Daniël 12:1 Te dien tijde zal Michaël opstaan, de grote vorst, die de zonen van uw volk terzijde staat; en er zal een tijd van grote benauwdheid zijn, zoals er niet geweest is sinds er volken. bestaan, tot op die tijd toe. Maar in die tijd zal uw volk ontkomen: al wie in het boek geschreven wordt bevonden.

Het trefwoord "grote benauwdheid" levert als enige plaats van voorkomen in verband met de eindtijd de bovenstaande tekst op. Ook hier is de koppeling met de wegrukking duidelijk doordat bewoordingen waarin die grote benauwdheid c.q. verdrukking beschreven wordt precies hetzelfde uitdrukken als de door Yeshua gebruikte woorden in Mattheus 24:21.

Matteüs 24:21 Want er zal dan een grote verdrukking zijn, zoals er niet geweest is van het begin der wereld tot nu toe en ook nooit meer wezen zal.

Het is bediscussieerbaar hoeveel tijd er aangeduid wordt met het woord terstond in vers 29. Is dat ook inderdaad, zeg maar, de zelfde dag nog? Hoeveel tijd neemt het in beslag om de hemel te verduisteren bij een gebeurtenis op die schaal? Verwachtbaar is dat wanneer er iets dergelijks als beschreven in de opening van het zesde zegel gebeurt, bijvoorbeeld de Campi Flegrei in Italië ook in contact zal komen met de zee. Dat is een behoorlijk groot caldeirasysteem waar o.a. de Vesuvius in de verte ook nog mee verbonden is. Gedeeltelijk ligt de caldeira daar onder de bodem van de Adriatische Zee op het scheurpunt van het Italiaanse schiereiland. Tja, en dan kan het heel snel gaan maar toch wel een week of wat duren voordat de hemel wereldwijd zodanig verduisterd is als er wordt beschreven. En hoeveel tijd kan er zitten tussen het verduisteren van de hemel en de verschijning van de Christus en Zijn engelen?

Het is dus ook niet onverstandig wat eerste levensbehoeften en energie alternatieven in huis te halen. Het is verwachtbaar dat in de tijd van chaos die er aanbreekt na de beving de aangezegde grote afval en de openbaring van de antichrist snel gebeurd kunnen zijn. Maar hoe snel is snel? Mocht het dan voor de Christenen misschien allemaal gladjes en naar menselijke rekening snel verlopen, is het dan geen evangelisatie van de eerste orde om degenen die achterblijven ook iets van praktische overlevingswaarde aan te bieden? Misschien zo samen met de waarschuwing tegen het teken van het beest, de chip, zou dat wel wat zoden aan de dijk zetten dacht ik.

Er zijn wat misleiden die goochelen met een begrip "genadetijd". Dat zou een tijd zijn die begonnen is met het offer van Jeshua en ophoudt met de wegrukking. Dat is onzin. De één of andere vorm van genade is er altijd al geweest, ook vóór het offer van de Christus, middels de tempeldienst, en ook na de opname kunnen mensen zich door een keuze en de aanname van de Christus kwalificeren voor het Koninkrijk. En ook daarna zal er een vorm van genade zijn tot aan het laatste oordeel aan toe. Vreemdelingen hebben zich altijd al tot de God van Abraham, Jacob en Israël kunnen bekeren. En genade is altijd al een eigenschap van God geweest.


VOOR DE LIEFHEBBER


Tot nu toe zijn alle aanwijzingen vanuit het OT, de woorden van Jeshua en Openbaring eenduidig te volgen naar gebeurtenissen vlak voor en na de grote aardbeving die Zijn gericht over Babylon voltrekt. Het scenario als boven geschetst plaatst ons moeiteloos in de chronologie der gebeurtenissen, zoals beschreven in Openbaring 6, in de tijd van het 4e/5e zegel. Dat is heel goed te te rijmen met wat er actueel gebeurt en wat er in de geschiedenis is vastgelegd. Tot nu toe wijst alles ontegenzeggelijk op een tijdstip voor de wegrukking terstond na de grote aardbeving en vóór het schrikbewind van het Beest. Met Openbaring 16 komt er wel een einde aan deze comfortabele positie. Daar wordt het oordeel over Babylon beschreven in vers 19. En wanneer we kennis nemen van wat daaraan voorafgaat lezen we gebeurtenissen die heel wat minder makkelijk uit de actualiteit of de geschiedenis te halen zijn, hoewel de ramp in de Golf van Mexico zonder gebruik van de eigen fantasie goed beantwoordt aan de beschrijving van de tweede plaag. Het teken van het Beest zou dan echter al ingevoerd moeten zijn ten tijde van de eerste plaag. En zover is het duidelijk nog niet. We staan op het randje, dat wel, maar het is nog niet zover. Dus wat er in de golf van Mexico is gebeurd kunnen wij als een voorteken beschouwen. Er wordt in Openbaring 16 echter een verslag gegeven waarbij het tijdstip van de aardbeving die Babylon vernietigt ineens tijdens de regeringsperiode van het Beest blijkt te vallen. En als zodanig als tijdstip na het uitstorten van Gods Toorn over de wereld.

Er van uitgaand dat een chronologisch thematisch onderzoek een goede benadering zou zijn om alle profetieën aangaande de Dag des Heeren, de wegrukking en de gebeurtenissen in de eindtijd in kaart te krijgen ben ik daar niet in teleurgesteld. Integendeel. Als verslag gelezen van begin tot eind leest het wat moeilijker dan het gemiddelde boek maar het is best te volgen. Zowel de gezegende herrijzenis als de benauwdheid van Israël, de opbouw van de legers rondom de grenzen en de bewapening in de buurlanden. De oorlog in Irak. Biometrische registratie. De toename in het aantal natuurrampen en nog veel meer is beschreven op een vaak ook heel grafische manier. En laat zich tot een consistent plaatje samenvoegen aangaande de gebeurtenissen in de nabije en verder afgelegen toekomst.

De Dag des Heeren markeert het begin van het uitstorten van de Toorn van God over de Aarde. Dat is het voornaamste (qua kwantiteit) profetische thema in de Bijbel. De wegrukking daar terstond op volgend is geheel in lijn met meerdere schriftplaatsen waarin gesteld wordt dat de christen niet tot toorn bestemd is, en de liefdesverhouding tussen bruid en bruidegom. Verder wordt de Dag des Heeren niet uitsluitend beschreven als een dag van toorn maar als een dag van gerechtigde toorn. De gerichten van God worden dan over de Aarde voltrokken. Grant Philips van wie ik toevallig vandaag een artikel las verwoordt het zo:


  • Waarom heeft Yeshua via Paulus zo duidelijk voor ons gemaakt in 1 Tessalonicenzen 4:13-5:11 dat Zijn gemeente eerst zal worden verwijderd voordat de resterende jaren (zeven) worden voltooid die zijn beloofd aan Israël en in welke jaren Hij de aarde gaat oordelen?

  • Waarom vertelt Yeshua ons in 1 Tessalonicenzen 5:9 dat “God ons niet heeft bestemd tot toorn, maar tot het verkrijgen van de zaligheid, door onze Heere Jezus Christus,….”?

  • Waarom zou Yeshua ons vertellen in Openbaring 3:10, “Omdat u het woord van Mijn volharding hebt bewaard, zal Ik ook u bewaren voor het uur van de verzoeking, die over heel de wereld komen zal, om hen die op de aarde wonen te verzoeken.”?

  • Toen God de wereld oordeelde met een wereldwijde vloed, verwijderde Hij eerst zijn eigen mensen uit de problemen. Waarom worden Noach en zijn gezin (als een exacte parallel met de gemeente) uit de problemen verwijderd voor de eerste keer, en niet de gemeente nu God de wereld voor een tweede keer gaat oordelen?

  • Een andere gedachte is dat wanneer de toorn van Yeshua komt over deze aarde, iedereen op het aangezicht van de aarde zal vallen. “En zij zeiden tegen de bergen en de rotsen: Val op ons en verberg ons voor het aangezicht van Hem Die op de troon zit, en voor de toorn van het Lam.” Openb. 6:16. Ik kan gewoon niet inzien dat Yeshua, als onze bruidegom, in toorn zal ontsteken over Zijn eigen bruid, de Gemeente. Geen bruidegom zou dat doen. De eerste stap van elke bruidegom zou zijn, de bruid buiten gevaar brengen, voor hij een oordeel gaat vellen over zijn vijanden.

 Tot zover Grant Philips. En dan is daar dus Openbaring 16 wat korte metten maakt met dit alles door dé aardbeving van Babylon aan het einde van de periode van Gods Toorn te plaatsen. Ik doe het niet graag. Maar ik kan niet anders dan met de conclusie komen dat er iets mis is met de chronologie van het beschrevene in Openbaring 16. De laatste verzen lijken mij meer bij hoofdstuk 17 te horen en dat zou geen inbreuk zijn op een verslag wat voor een groot deel bestaat uit flashbacks en vooruitblikken. Maar aan de andere kant leest het als doorlopend verslag en is het begin van hoofdstuk 17 niet willekeurig te noemen. Op zich is de chronologie ervan echter niet in overeenstemming te brengen met wat er in Daniël 12:1 en Mattheus 24 aan informatie te vinden is over de samenhang tussen dé beving en de wegrukking. Samen met de mededeling van Paulus in de 1e Korintebrief dat de wegrukking op de klank van de laatste bazuin (in zijn Tessalonicenzenbrief "het geklank ener bazuin") zal gebeuren is het bij mijn weten ook het enige andere schriftgedeelte wat zich leent voor een interpretatie van een wegrukking op een ander tijdstip dan voor dat de Toorn van God loskomt. Zonder deze gedeelten zou het smooth running zijn voor degenen die overtuigd zijn van een wegrukking voordat er problemen komen die alles wat de mensheid tot nu toe heeft gezien in de schaduw stellen.

De plaatsing echter van de wegrukking door Paulus bij de laatste bazuin is niet consistent met de plaatsing van de beving in Openbaring 16 na het uitgieten van de schalen van gramschap en beiden zijn zij niet consistent met het verslag wat Jesaja ons doet in hoofdstuk 13. Ook is de plaatsing in Openbaring 16 zowel als die van Paulus niet in overeenstemming met de plaatsing van de beving in Openbaring 6, opening 6e zegel. Uit de beschrijving te identificeren als dé beving, juist voordat de gramschap van God over de aarde gaat. Dat is als gebeurtenis beschreven voor het geschal van de bazuinen die immers pas nadat het zevende zegel is geopend zullen klinken. Dat er bazuingeschal zal zijn lezen wij ook in Mattheus 24 maar daar is er geen referentie aan de bazuinen uit Openbaring in terug te vinden. En in de chronologie van de onthullingen in de Bijbel vinden wij in Mattheus 24 juist de verbinding gelegd tussen de actualiteit van Jesaja die de oorlog in Irak, de beving en de Dag des Heeren aankondigt en de wegrukking die zoals de Christus ons daar leert terstond daarna op het programma staat. Een plaatje wat congruent bevestigd wordt in Openbaring 6 en 7 als er kort na de beschrijving van de beving van Babylon het gezicht van van de ontelbare schare in de hemel beschreven wordt. Verder is Paulus niet in overeenstemming met zichzelf door zowel te verkondigen dat wij niet tot toorn bestemd zijn als de wegrukking pas bij de laatste bazuin te plaatsen. Of het zou zo moeten zijn dat elke christen in die periode te midden van alle chaos een soort van onkwetsbaarheid ontvangt. En dat is wel zo ongeveer de inventaris aan tegenstrijdigheden rondom deze materie.

De theorie dat zeven zegels, bazuinen en schalen vol gramschap gelijktijdige gebeurtenissen zouden zijn heeft mij ook wel eens bereikt. Dat wordt echter direct ontkracht bij het lezen van de beschrijving van de eerste bazuin. Zoiets gaat niet ongemerkt voorbij. En de periode van het eerste zegel, in feite die van de eerste vier zegels, zijn positief te onderscheiden in de geschiedenis. Dat is al een tijd aan de gang. Daar zijn legio studies over te vinden. De enige theorie die nog stand zou kunnen houden wat dat betreft is dat wat er waar te nemen is geweest in de geschiedenis, bewegingen zijn die een climax zouden kunnen krijgen in het openen van de zegels. In die theorie zou het dus nog allemaal moeten beginnen en zou die gelijktijdigheid tot de mogelijkheden behoren. Maar ook dan klopt Openbaring 16 niet. En dat is taboe uiteraard bij grote groepen christenen. Dat mag je niet zeggen of schrijven. Het is de gewoonste zaak van de wereld dat zij zich baserend op de Bijbel lijnrecht tegenover elkaar kunnen opstellen over zaken als deze maar de Bijbel nog steeds als het onfeilbare Woord Gods over de toonbank gaat.

Wel, wat mij betreft is de Bijbel onfeilbaar genoeg als Gods Woord om er deze onjuistheid, die er om welke reden dan ook is ingeslopen uit te kunnen halen. Wanneer ik alles weeg kom ik tot de conclusie dat Paulus het bij het verkeerde eind had door het bazuingeschal bij de wegrukking te associëren met die van de laatste bazuin of zelfs maar één van de zeven. Daarbij plaats ik dus de chronologie van het verslag uit Openbaring over de zegels en de bazuinen etc. boven de kennis die Paulus ongetwijfeld al had van deze gebeurtenissen voordat het aan Johannes ter openbaring werd gegeven. En ik kom tot de conclusie dat de laatste verzen van Openbaring hoofdstuk 16 gewoon niet kloppen met de volgorde van gebeurtenissen zoals in de rest van de Bijbel beschreven. Openbaring 16 is hier zelfs in tegenspraak met Openbaring 6. Dé aardbeving wordt door de hele Bijbel heen met dezelfde begeleidende verschijnselen in dezelfde of overeenkomstige bewoordingen beschreven. Die kan dus niet op twee plaatsen in de zelfde tijdlijn zowel voor als na het uitstorten van de Toorn Gods voorkomen. En waarom Openbaring 16 die beving in tegenstelling tot alle andere plaatsingen tot nu toe na de Toorn Gods plaatst mag wat mij betreft een open vraag blijven. Wat mij betreft is het binnen dit kader voldoende te mogen constateren dat de plaatsing niet correct is.


VALS ALARM


Uiteraard wil ik ook niet voorbijgaan aan de ontstellende hoeveelheid aan voorspellingen aangaande de eindtijd en de wegrukking die al niet zijn uitgekomen. Het onderzoek waartoe ik mij beperkt heb is het volgen van een rode lijn aan de hand van een specifiek identificeerbare gebeurtenis. De aardbeving waarmee God Zijn oordeel over Babylon begint. De Dag des Heeren. Daarbij zijn er heel wat teksten die beschrijvend zijn voor de eindtijd die ik als indicator voor een plaatsing van wat dan ook buiten beschouwing heb gelaten omdat zij niet geankerd zijn ten opzichte van dé aardbeving in het verslag dat er gegeven wordt. Hoewel wij bijvoorbeeld zeker in tijden leven waarin overtreding van alles wat God aan geboden heeft gegeven wel op de één of andere manier legaal gemaakt is, ontbreekt mij bijvoorbeeld een zuiver meetlatje met wat er gaande was in de tijden van Noach. Bij mijn weten is dat al een tijd aan de gang. Decadentie is geen nieuw verschijnsel. Ook de profetieën uit Daniël die als enige in combinatie met teksten uit Openbaring een rekenbasis geeft die wat verder gaat dan de 7 dagen is zevenduizend jaar benadering, heb ik grotendeels buiten beschouwing gelaten. Alle rekenmethoden die er gebruikt zouden kunnen worden zijn inaccuraat omdat geen van de rekenaars de periode kent waarmee God deze tijd verkort heeft.

Alle voorspellingen van voor 1948 waren mede mogelijk door de vervangingstheologie waarbij "de Kerk" als het nieuwe Israël, het nieuwe Geestelijke Jeruzalem, werd gezien. Na de heroprichting van Israël in dat jaar hebben een groot aantal profetieën als werkelijke gebeurtenis een plaats gekregen waar een jaartal aanhangt. Helaas heeft dat geen einde kunnen maken aan een ongezonde "vergeestelijking" van de informatie die de Bijbel ons letterlijk en chronologisch geeft. Maar dit is dus wel een jaartal waarvan we weten dat op dat tijdstip een periode is begonnen waar ruim over is geprofeteerd. Een periode van minder dan een generatie lang, die de oprichting, de groei en de bloei van het huidige Israël omvat tot en met de gebeurtenis die zowel de redding als een oordeel over Israël betekent. Dé aardbeving (zie o.a. Sefanja en Jesaja 29). De gebeurtenis die een nieuwe periode markeert. Direct daarop de wegrukking. En, zoals wij nu dus weten, voorafgaand aan de beving een aanval van Iran op Irak (en waarschijnlijk ook Afghanistan). Allemaal gebeurtenissen die in samenhang in de profetische verslagen verankerd zijn doordat zij als voorafgaand of volgend op dé aardbeving worden beschreven. Jesaja en Johannes geven ons een kijkje in wat er in Babylon gebeurt. Sefanja belicht specifiek de gebeurtenissen in Israël als natie en als land. Jeremia beschrijft de gevolgen voor de rest van de wereld. En Jeshua leert ons dat er voor de uitverkorenen een langverwachte gebeurtenis zal plaatsvinden. Een laatste gebeurtenis voorafgaand aan de bruiloft.

Vaak heb ik mijzelf er over verwonderd hoe simpel alles wat er over deze tijd is beschreven zich laat samenvoegen tot een duidelijk verhaal wanneer de Dag des Heeren maar daar geplaatst wordt waar zij hoort. In het centrum van de profetische berichtgeving over de eindtijd. Alle relevante informatie is daar omheen geschikt. En heel eenvoudig te vinden door de teksten over de Dag des Heeren, Zijn komende Toorn en dé aardbeving eens de revue te laten passeren. Chronologisch gelezen zet dat zichzelf in structuur. Opmerkelijk genoeg zijn er niet veel mensen in staat tot deze voor de hand liggende, eenvoudige benadering. Uiteraard brengt deze geen exacte datum op en dat is wat de rekenaars graag willen. Dat ontbreken van een exacte datum op de kalender is overigens geheel in overeenstemming met de schriftplaatsen die aangeven dat de dag en de ure van de Dag des Heeren ongewis blijven tot aan de gebeurtenis zelf.

Dat we desondanks toch uit de profetieën de gebeurtenissen zich af zien tekenen in een duidelijke chronologische volgorde maakt dat wij met een andere zekerheid tot een duidelijke plaatsing van die gebeurtenissen, waar al duizenden jaren naar wordt uitgekeken, kunnen overgaan. En dat is weer geheel in overeenstemming met de verzekering dat alerte Christenen niet door de Dag des Heeren overvallen zullen worden. Even duidelijk als een wijzer van een klok van streep naar streep gaat zal de komst van de diverse geprofeteerde gebeurtenissen aangeven hoe dicht wij bij de vervulling van welke profetie zitten. Bewust neem ik daar de context van dit artikel als voorlopig einde van wat er voor mij bediscussieerbaar is aangaande de kennis over de toekomst. Daar strekt het zich dus niet ver in uit. De wijzer staat op één gebeurtenis voor dat de Dag des Heeren aanbreekt. Bij de volgende grote ontwikkeling in de oorlog in Irak verschuift de wijzer naar de één na laatste streep voor de wegrukking. Verder gaan dan die streepjes is helemaal een bittere aangelegenheid. En in de weinige tijd die nog rest houdt ik mij liever met andere zaken bezig dan gebeurtenissen op de Aarde die na de wegrukking en de bruiloft vallen in kaart te brengen.


EENHEID


De tijd is beter besteed aan het doen van oproepen tot een eenheid onder de christenen. De huidige eenheid, die niet verder gaat dan het belijden van de Christus en het aannemen van de Bijbel als het Woord van God is niet voldoende. Iets wat het bestaansrecht van denominaties volkomen ondergraaft en tot de eenheid leidt waarvoor de Christus in Johannes 17 gebeden heeft, dat hebben wij nodig. Helaas geeft de Bijbel zelf al aan dat er een grote afval zal plaatsvinden. En het is verwachtbaar dat deze in de kerken plaatsvindt. Naar wat duidelijk waarneembaar is in de geschiedenis en de actualiteit hebben zij niet echt geluisterd naar wat de Bijbel ons te vertellen heeft gehad.

Vrijwel alle denominaties hebben hun bestaansrecht verdedigd door een mix van selectief Bijbelgebruik en menselijke regels en gewoonten als meetlat op de rechtheid van hun interpretatie van een rechte leer te betrekken. En dat heeft samen met de misvatting dat een adressering aan zeven gemeenten een adressering aan zeven denominaties zou kunnen inhouden tot gemakkelijk geaccepteerde splitsingen geleid die totaal overbodig en zelfs zeer schadelijk zijn.

De afval betekent in mijn ogen dan ook niet dat velen het Christenzijn vaarwel zeggen (ook een mogelijke interpretatie) maar meer dat de gevestigde kerken leeg zullen stromen naar een beweging toe die buiten deze instituten om gelooft. Mensen die vanuit hun individuele relatie met God verbonden zijn met andere broeders en zusters. Mensen die vooral na de Dag des Heeren geen heil meer zien in kerken en andere christelijke partijen die hen zo onvoldoende op deze gebeurtenis hebben voorbereid.

Er wordt ernstig afbreuk gedaan aan de eenheid van de christenen onderling en aan de eenheid met God zolang deze situatie voortduurt. Dat heeft weer ernstige gevolgen voor de overtuigingskracht van het Evangelie. Zouden de kerken zich in bekering van hun denominatiedrang afwenden en zich verenigen in de enige denominatie die er in feite bestaansrecht heeft dan zou er geen afval hoeven plaats te vinden en zou het evangelie pas goed op stoom raken. Helaas vinden wij een oproep om uit te gaan uit grote groepen van die kerken. Betekent dat zij zich als organisatie niet zullen bekeren. Stilletjes hopen zij dat de afval zich bij andere denominaties zal voltrekken of dat er misschien wat anders mee bedoeld wordt. Paulus noemt het in de 2e Tessalonicenzenbrief als iets waar zich bij eerdere gelegenheden al een begrip over gevormd is. De afval. Wie er waar van afvalt is verder nergens terug te vinden of het zou het uitgaan uit die kerken moeten zijn waartoe Openbaring 18:4 oproept. Samen met anderen hoop en bidt ik dat het ook het geval zal zijn. Een lichtpunt in een overigens zeer droevige situatie. Velen werken ervoor.

Ook de actualiteit werkt in deze goed mee door het zichtbaar worden voor het oog van de wereld wat de vruchten van RKK zijn. Wisten we uit de geschiedenis al dat dit instituut gebouwd is op eeuwenlange moord en vervolging, manipulatie en onderdrukking, nu wordt ook algemeen bekend hoe het gesteld is met de ethiek en de moraal. Ongeveer een 20 jaar geleden zijn deze toestanden al wereldkundig gemaakt door een priester die hooggeplaatst was in de orde van de Jezuïeten. Alberto de Riveira. Een priester die de RKK zijn rug toedraaide, op zich al een doodzonde, en verslag deed van de praktijken binnen de opleidingen, de kloosters, de weeshuizen en de kerkelijke hiërarchie. Hij heeft heel goed duidelijk gemaakt dat het niet om incidenten gaat maar om iets wat in alle geledingen van de kerk voorkomt. En hij was niet de enige. Maar waar (nog) niet uitgebreid bij stilgestaan wordt is wat zich onderling binnen de hiërarchie van de kerk en de priesters en de nonnen zelf heeft afgespeeld. Het is één grote stinkende beerput.

Toch bezoeken nog zeer veel mensen elke zondag een clubgebouw van ze om daar hun contributie aan het in stand houden van deze vereniging te doen. Dat heeft dus echt niets meer met God van doen beste mensen. Vandaar ook die oproep; "Ga uit van haar". Wordt/blijf niet medeplichtig aan haar zonden of u ontvangt ook van haar plagen.

Nu is het zo dat een oproep om ergens van uit te gaan niet echt compleet aanvoelt zonder een aanwijzing voor een plek waar het beter toeven is. Dat is helaas niet zo eenvoudig om aan te geven. Er staat niet zoiets bijgeschreven als; zorg dat je bij Smyrna of Laodicea terechtkomt want daar zit je goed. En dat is toch wel wat het denominatiemodel aan verwoestend denken heeft opgebracht. Zo van: "God heeft de verschillende kerken voor de verschillende mensen gemaakt zodat iedereen wel een plek kan vinden die hem/haar bevalt." De brieven aan de engelen der gemeenten horen gelezen te worden als zeven brieven aan één denominatie die op zeven locaties specifieke druk en problemen ondervinden waarvoor wordt gewaarschuwd en bemoedigd. Samen vormen die brieven ook een wegwijzer voor de persoonlijke ontwikkeling van de Christen. En ergens op dat smalle pad wat daar in wordt aangegeven, daar hoort u zich te bevinden. Bezig zijnde met dingen die dwars door alle afscheidingen heen gaan.

Wanneer we eens bekijken wat nu in feite de gronden zijn waarop denominaties hun bestaansrecht baseren dan heeft het allerbelangrijkste deel een theologische onderbouwing lijkt het wel. In ieder geval verdedigen zij hun bestaan altijd op een theologische basis. Ook zijn bijvoorbeeld de historische invloeden van de inquisitie nog merkbaar. Maar meestal gaat het om volslagen belachelijke dingen als de mening dat er tienden betaald moeten worden of niet. Of om het op een andere manier of tijdstip dopen en of de Vader en de Zoon dezelfde persoon zijn of niet. De lijst is lang en meestal zijn de verschillen niet eens de moeite waard om er veel aandacht aan te hoeven schenken. Wanneer we onze Bijbel niet selectief gebruiken wordt het al gauw duidelijk welke van de ingenomen standpunten door de beugel kunnen en welke niet.


WET EN GENADE.


Als een schisma loopt het verschil van opvatting daarover door het hele christelijke landschap. Mogen wij uit genade leven zoals de pinkster- en charismatische beweging dat voorstaat of is het belangrijk dat wij ons aan de wet houden zoals een ander contingent van kerken betoogt. Wel, in feite is het allebei. Door genade mogen wij God leren kennen en wanneer je Hem kent weet je ook dat Hij er prijs op stelt dat je Zijn geboden houdt. Welke prijs dat precies is kunnen we lezen in Mattheus 5 vanaf vers 17. Het enige onderscheid wat er in de Bijbel wordt gemaakt tussen groot en klein in het Koninkrijk gebeurt op basis van het naleven van de wet. Inclusief de sabbat dus.


Tevens leren wij uit dit onderwijs van Yeshua dat deze materie overigens geen criterium is tot toelating of afwijzing voor het Koninkrijk. En dat is waar sabbatskerken vaker weer de mist ingaan. Door een onterechte uitverkiezingsleer aan de sabbat te hangen.


UITVERKIEZINGSLEREN


In de Bijbel is er in feite maar één uitverkiezingsgrond te vinden voor de wegrukking. Het levende geloof (gepaard gaande aan werken) in de Christus en zijn boodschap. Zijn Woord. Er zijn ook een aantal uitsluitingen in te vinden. Waarschuwingen voor levensstijlen die de Toorn van God tot gevolg zullen hebben ook al wordt de Christus wel op de één of andere manier erkend. Het wel horen maar het niet doen. Dat neemt echter niet weg dat er slechts die ene basis ligt. Velen zijn er echter die verder gaan dan deze basis en er nog allerlei andere dingen bij betrekken. Meestal wordt daar die andere uitverkiezing, die van de 144.000 die specifiek uit de stammen van Israël zijn gekocht voor misbruikt. Echter is dat een zeer telbare schare op zich en de ontelbare schare die in de Hemel beschreven wordt na de wegrukking gaat in ieder geval de tienduizend maal tienduizendtallen (= dus honderden miljoenen) te boven. Want dat is Bijbels nog als telbaar te duiden.


TIENDEN


Veel kerken hebben wel op de één of andere manier in hun reglementen opgenomen dat er tienden betaald dienen te worden. Dat zulks bij wet alleen over de opbrengst van het land en aan een specifieke stam van Israël diende te geschieden en niet in geld, of van mensen die het land niet bewerken, daar wordt aan voorbijgegaan. Niet doen dus. Ook een uitvloeisel van de vervangingstheologie. Doe er maar liever direct de goede werken mee die wij geacht worden te doen om het geloof levend te doen laten zijn.


DOPEN


Er is werkelijk geen enkele reden af te wijken van het Bijbels beschreven gebeuren waarbij de doop middels onderdompeling en eventueel vergezeld van handoplegging een persoonlijke keuze voor een christelijke levenswandel uitdrukt. Het wonderlijke van dopen is dat het gepaard kan gaan aan vergeving van zonden. Dat is in één woord uitgedrukt: genezing. En dan is daar nog die doop die o zo weinig besproken wordt, en dat is de doop met de Geest en met vuur die door de Christus zelf wordt gegeven. Laten wij dus vooral niet denken dat er ook maar één christen ongedoopt zal blijven.


DRIE IN ÉÉN


Dat de Vader, de Zoon en de Heilige Geest één en de zelfde persoon zouden zijn wordt in diverse geloofsbelijdenissen een onuitlegbaar mysterie genoemd. Tja dat moet ook wel als je zo een opvatting tot kenmerk van de enige rechte leer wil verheffen. Het is niet uit te leggen dat Yeshua als eerstgeborene in de menselijke perceptie de zelfde persoon zou zijn als Degene die Hem voortgebracht heeft. Wel dat er tussen hen een soort eenheid bestaat die de menselijke perceptie te boven gaat en dat evenzo met de Geest.


ERFZONDE


Een begrip wat als zodanig verwoord niet in de Bijbel voorkomt. De leer op zich heeft als kern dat er niets goeds zou schuilen in de mens. Er worden teksten (o.a. psalm 14) die gericht zijn aan de ongelovigen toegepast op gelovigen die met name in tegenspraak zijn met het eerste wat God ons (en Kaïn) ons leert over zonde in Genesis 4:7. Die komt van buiten naar binnen. De opvatting van erfzonde misleidt ons dus over de plek waar wij tegenstand horen te bieden tegen de zonde. Op de grens van buiten naar binnen. Daar hoort de verdediging te liggen. En niet zozeer in onszelf, daar mag het rustig zijn. Anders is het dweilen met de kraan open. Overigens zijn er meerdere plaatsen in de Bijbel waar mensen goed worden genoemd.


In feite zien wij dat de scheidsmuren tussen veel denominaties theologisch gesproken flinterdun zijn wanneer er eens goed met de Bijbel op geklopt wordt. Helaas geldt dat ook voor een aantal denkbeelden die kamerbreed opgang doen.


GERED ZIJN, VERLOREN RAKEN.


Tja, gered zijn waarvan? En verloren raken waarvoor? Deze begrippen kunnen heel breed toegepast worden. Maar dat neemt toch niet weg dat het termen zijn die in relatie met het Koninkrijk geschreven staan. Ik denk dat het een zeer foute veronderstelling is geweest met name het verloren gaan maar direct gelijk te stellen aan een plek in de hel. Opmerkelijk genoeg is dat alleen aan de christenen zelf voorbehouden die door de Christus niet gekend blijken worden. Zij die de Christus in deze eindtijd niet aannemen gaan in de eerste plaats verloren voor het Koninkrijk. Misschien. Maar het is ook mogelijk dat zij tot inkeer komen, de implantchip weigeren en alsnog via de omweg die daarvoor open staat zullen deelnemen aan het Koninkrijk. En het is ook mogelijk om in het dodenrijk tot bekering te komen als er iemand door plotseling overlijden verhinderd wordt die weg te gaan. Ook daar is het evangelie verkondigd. De enige weg tot de Vader die de Christus is, heeft zoveel toegangswegen dat het best wel als een zeer ernstige tekortkoming gezien mag worden dat er zo weinig ruchtbaarheid aan wordt gegeven. Waar het evangelie nu bijna standaard zwart-wit als bekering of hel wordt gepresenteerd, aan mensen die niet beter weten, hoort dat uiteraard bij een waarschuwing te blijven dat de hel een optie is die steeds dichterbij komt naarmate de tijd verstrijkt die nog tot het oordeel zelf rest. En bij dat oordeel pas wordt de plaats bekend waar velen de eeuwigheid zullen doorbrengen. Tot aan die tijd kan er nog heel veel gebeuren. Wij hoeven dus niet per se met opgeklopte emoties naar mensen te kijken die (nog) niet kunnen geloven. Dat is ook vaak heel erg moeilijk. En begrijpelijk.

Want laten we wel zijn. De strekking van het voorafgaand geschrevene is dat de grootste verdrukking dus niet het bewind van het Beest is, maar de Toorn van God. De Dag des Heeren en wat daarop zal volgen. Wanneer we dat voor ogen houden samen met de wegen die allen naar de Messias leiden dan begrijpen wij wat beter dat er naast het Koninkrijk ook het oordeel gepredikt wordt. Deze wereld doet pijn om bewust in te leven. Zoveel onrechtvaardigheid en leed gaat er hand in hand met hebzucht en machtswellust. Dat was niet het oorspronkelijke plan, de Toorn en het oordeel zullen daar voorgoed een einde aan maken.

En daar wil ik dus zomaar even een ander gegeven aan verbinden. En dat is de vermeende Almacht en Alwetendheid van God in de wereld van na de coup van Satan. Verheven tot dogma in bepaalde kerken. Wel daar kunnen we kort over zijn. Whatever er precies fysiek aan veranderends gebeurd is in het hof van Eden, het heeft ook tot gevolg gehad dat de zielen van de mens (en dier) buiten het domein van Gods macht zijn gebracht. 'T komt wel weer goed, daar niet van, maar in de huidige situatie kunnen we niet van almacht spreken. Wel van macht. Toch van Almacht willen spreken houdt de aanname in dat zoals het nu gaat met al dat leed al die tijd hoofdplan A in plaats van reddingsplan B bij God is geweest. Een ergere belediging kan ik me niet voorstellen. In dat geval zou God zijn trouwste navolgers in Hollywood en in de kring van de makers van oorlogsgames hebben. Toch gaan er meer dan een miljard mensen wereldwijd naar kerken die de Almacht van God tot dogma verheven hebben.


Uit de dogma's wordt een God gepresenteerd die zelfs de satan als satan heeft geschapen (Hij wist uit Zijn Alwetendheid immers van tevoren dat de toenmalige Morgenster Hem zou verraden) en hem nu als een soort werknemer gebruikt, en die verder op een voor de mens onbegrijpelijk wijze en almachtige manier alles onder controle heeft. Die Almacht ligt echter nog ver in de toekomst. Zoals de belijdenisgeschriften in de praktijk worden gehanteerd vormen zij de doctrine van de vrijmetselarij, die is er in al die vrome taal subtiel doorheengeweven. Via dit kanaal is het gedachtengoed in vele kerken vergiftigd en kan een rechtere leer zich niet ontplooien. Te leren dat alles precies zo is zoals God het vanaf dag 1 gepland heeft en tevens beweren dat God een God van Liefde is, levert uiteraard een heftige kortsluiting op. Dat is dan ook regelmatig waar te nemen op blogs waar mensen schrijven over hoe zij God zien en in reacties van mensen op evangelisatie. Gruwelijk kwaad en bedroefd kan ik soms worden op wat deze instituten aan misvattingen en leed de wereld in hebben geholpen. De ergste anti-reclame voor God wordt nog steeds door de kerken gevoerd in de manier waarop zij hun belijdenisgeschriften hanteren. Wie willen zij voor de gek houden? Wij weten heel goed dat in deze wereld liefde en rechtvaardigheid schaarse goederen zijn. En dan toch maar hameren op een God die alles onder controle heeft gehad vanaf dag 1 en die zo wijs en liefdevol is dat het voor ons niet te bevatten valt. Er is uit de Bijbel heel veel begrip mogelijk omtrent de menselijke situatie en over God zelf. Dus het is niet verwonderlijk dat wij in dat setje belijdenissen ook tegenkomen:


Artikel 13. Van de voorzienigheid Gods en regering aller dingen.

Wij geloven dat die goede God, nadat Hij alle dingen geschapen had, deze niet heeft laten varen, noch aan het geval of de fortuin overgegeven, maar ze naar Zijn heiligen wil alzo stiert en regeert, dat in deze wereld niets geschiedt zonder Zijn ordinantie; hoewel nochtans God noch auteur is, noch schuld heeft van de zonde die er geschiedt. Want Zijn macht en goedheid is zo groot en onbegrijpelijk, dat Hij zeer wel en rechtvaardiglijk Zijn werk beschikt en doet ook wanneer de duivelen en goddelozen onrechtvaardiglijk handelen. En aangaande hetgeen Hij doet boven het begrip des menselijken verstands, datzelve willen wij niet curieuselijk onderzoeken, meer dan ons begrip verdragen kan; maar wij aanbidden met alle ootmoedigheid en eerbied de rechtvaardige oordelen Gods, die ons verborgen zijn; ons tevreden houdende dat wij leerjongeren van Christus zijn, om alleen te leren hetgeen Hij ons aanwijst in Zijn Woord,zonder deze palen te overtreden.

Kortom. Hij heeft wel alles geschapen, heeft ook alles onder controle en we kunnen niks van onszelf, maar wanneer het over zonde gaat blijkt dat ineens anders te liggen. En de vraag waarom God het dan toch zo gemaakt heeft als Hij zo een hekel heeft aan de zonde zit dan volgens hen in het hoekje van Zijn onbegrijpelijke wijsheid. En valt uiteraard buiten de palen die de begrenzing van het begrip des menselijks verstands markeren. Bah!


Soms is het werkelijk te grof voor woorden wat er uit die belijdenissen naar voren komt. Van de Geest geleerd zijn of worden komt niet voor in dit 13e artikel en het is eeuwenlang gebruikt om juist die kennis en voortvloeiend begrip te onderdrukken die een geheel ander licht werpt op de belijdenissen. Echt, werkelijk. De euvele moed om jezelf als enige ware kerk uit te roepen op grond van een menselijke samenvatting van de Bijbel kan nog uit het duister van voorbije eeuwen ontstaan zijn. Maar daar anno nu nog onverkort aan vasthouden en tegelijkertijd Sola Scriptura roepen? De satan heeft van het oorspronkelijke plan Gods een droevige aanfluiting weten te maken, en dat heeft ie dus niet met Gods toestemming gedaan. Dat als realiteit accepteren haalt de centrale focus van dit conflict in de schepping weg van de mens als oorzaak van alle ellende. Daar kunnen wij dus niets aan doen. Hoeft ook niet. Waar het in Zijn schepping zo mis heeft kunnen lopen heeft God ook Zijn oplossing. Of wij tegenspartelen of niet. Dat gebeurt gewoon. Zijn Wil.


Blijft over het door onszelf aangerichte leed. Dat waar we wel verantwoordelijk voor zijn. Als kind zonder verweer opgroeien in een wereld waarin je als mens geconditioneerd wordt om egocentrisch in een maatschappij te staan, die ook nog eens al duizenden jaren onder de regering van de boze valt, én voor het grootste deel door hem is ontworpen, is niet het pretje wat het lijkt op de reclame. Daar is inderdaad redding en bevrijding van nodig. Ook niet al het leed op deze wereld is dus op rekening van de mens te schrijven. Nu probeer ik niet de mens helemaal schoon te schrijven hoor. Want van wat er overblijft, zijn wij wel degelijk verantwoordelijk. En dat lijkt mij meer dan voldoende


Accepteren wat de Bijbel aan informatie geeft houdt de acceptatie in dat wij ons als mensheid en mens in een zeer ondergeschikte positie bevinden ten opzichte van twee grootmachten die op voet van oorlog zijn. Ben je bij de één terecht dan kun je niet meer bij de ander. Een keuze is vereist. Om onzentwil. De overwinning van Jeshua op de satan en zijn volgelingen is, hoewel in tijd gerekend niet ver meer, nog ontzettend veel problemen voor deze wereld van ons verwijderd. En als het niet hoeft (en dat geld letterlijk voor iedereen!) dan blijven we daar toch niet middenin zitten?


PERSOONLIJKE VERANTWOORDELIJKHEID


Nee, het is niet zo dat ik denk dat ik met wat korte commentaren op de splijtzwam ideeën nu de aanzet heb gegeven waardoor het mogelijk is iets tegen dat denominatiegedoe te doen. Zelfs de meest scherpe redeneringen uit de Bijbel, gebezigd door zeer Bijbelvaste schrijvers, zijn er in de afgelopen eeuwen niet in staat geweest daar verandering in aan te brengen.

Helaas zal dat dus bij de individuele christen moeten gebeuren. Die zal zo verstandig horen te zijn om al die belijdenisartikelen tot die ene belijdenis van de Christus te beperken. Waren er soms twee van Hem? Is er vergissing mogelijk? Is meer nodig? Nee dus. Belijdenisartikelen zijn een ding uit een verleden voor mensen die ongeletterd waren. In een tijd waarin de Bijbel normaal gesproken niet binnen het bereik van de gewone man lag, golden zij als richtlijn wat er precies geloofd werd, of liever gezegd als richtlijn wat er precies geloofd moest worden. In feite een grove inbreuk op vrijheid binnen de religie. En een soort fata morgana. Zet tien gelovige mensen uit 1 denominatie bij elkaar en je zult tien variaties van geloof kunnen waarnemen. Het is maar hoever je wilt gaan.

Er is dus maar één maatregel die zoden aan de dijk zet. En dat is het beperken van de belijdenis tot het feit dat Jeshua Ha Maschiach redder en Heer is. En al het overige is bijzaak, te bestuderen uit de Bijbel door het individu. De Bijbel is er uitdrukkelijk, nadrukkelijk en niet te vermijden helder in dat er voor de behoudenis van het individu maar één naam is gegeven om te belijden als redder en Heer. Daar meer bij betrekken zal best wel goed bedoeld zijn, daar niet van. Maar de denominatieve rotzooi die dat tot gevolg heeft gehad schreeuwt momenteel om het terugdraaien van die vergissing. Omwille van de eenheid is het nodig geestelijke leiding uitsluitend van de Heilige Geest te accepteren en belijdenissen tot het minimum te beperken. De kerk vertrouwt het zijn eigen God niet toe Zijn kinderen de rechte leer door de Geest te geven en heeft dat dus maar eeuwenlang voor Hem proberen te doen. Met desastreuze gevolgen voor de eenheid waar onze Christus zo voor gesmeekt heeft in Johannes 17. U kunt dat persoonlijk echt beter doen. Samen met de werken die het geloof levend maken zal dat de krachtige getuigenis geven waar om gevraagd wordt.

Zij die in deze dagen tot geloof komen wil ik graag de tijd besparen die onenigheid tot op de bodem uit te zoeken. Ik geloof niet dat u nog dertig jaar aan Bijbelstudie kunt besteden om vervolgens met gerijpte inzichten tot conclusies te komen dat zeker in deze tijd de kerk voor de gelovigen geen goede plek is. Maak vrienden en vriendinnen die van Jeshua houden en houdt dat contact levend. De oproep van Paulus om de vergadering niet te verzuimen heeft niets met een kerk of synagoge te maken, hoewel de vergadering wel vaak (maar zeker niet uitsluitend) in de synagoge plaatsvond in die tijd. Het heeft te maken met de interactie tussen de gelovigen en de werkingen van de Geest in de samenkomst. Waar en hoe dat gebeurt is ondergeschikt. Zelf mag ik ervan getuigen dat buitenkerkelijk geloven niet alleen mogelijk is, maar te verkiezen is boven de afgegraasde weide van het denominatiegebeuren waar zonder toestemming van de priester/pater/dominee/voorganger/leider/apostel voor de "gewone" gelovige niets gezegd/gedaan mag worden uit een gezag wat ook zij wel degelijk van onze Heer gekregen hebben.

Klein blijven en monddood gemaakt worden is geen aantrekkelijk perspectief. En zonder te pretenderen het voor u uitgezocht te hebben wil ik u wel meegeven dat buitenkerkelijk geloven een heel levendige bezigheid is. Wat ik heb gedaan is het voor mijzelf uit te zoeken. Dat u daar met dit artikel ook kennis van hebt genomen wil niet zeggen dat u een conflict met mij heeft wanneer u anders gelooft. Gelovigen bekeren is al net zo als bij een niet-gelovige. Wanneer God dat nu nog niet doet dan helpt er geen lieve moeder aan. Wij kunnen niet allemaal groot zijn in het Koninkrijk en in plaats van met u die al gered is door geloof een discussie aan te gaan over leer probeer ik liever mensen te bereiken voor wie geloven misschien een wat aantrekkelijkere en makkelijkere zaak is geworden door het lezen van dit artikel. Moge de Liefde van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest u aanraken.


Shalom


G.W.Groenhart


januari 2011   laatste edit 31 augustus 2011


 

 

|Eenheid| |Openbaring| |De Wegrukking| |The Rapture| |ACTUEEL| |Risicoanalyse| |TIK, TIK, TIK...| |Oproepen| |3 in 1 ?| |Vergeving| |Wet en Genade| |Werken| |Leiderschap| |Tienden| |Valse profeten|